موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی پژوهشنامه بازرگانی 1735-0794 24 94 2020 03 20 Legal Criterion of Marketing, And Its Application in Securities Market سنجۀ حقوقی بازاریابی و کاربست آن در بازار اوراق بهادار 177 203 43560 FA ابراهیم عبدی‌پورفرد دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه قم محمد صادقی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکده حقوق دانشگاه مفید 0000-0002-3445-7549 Journal Article 2018 10 13 Relation between legal actions, and commercial issues with eachother causes some special rules for each matter. Some of these rules, naturally, are derived from original and special feature, and some are because of subordinate or not specific (general) traits of each action. So, knowing the rules of some entities is doubtful, and determining a sure form is difficult. Marketing is one of the unique entities. In fact, this doubt is raised that it's a sign of one of these entities, because of relative similarity among some of them such as agency (attorney), agent, commercial broker, and commission. However, differences that exist between marketing, and each of these entities, strengthen this thought that it would be possible to consider marketing as a separate entity from similar legal, and economic entities, and enact mere specific rules for them. This paper, by considering the special function of marketing, studies this entity in the light of law, and analyzes its aspects, and reject marketing separation theory (as an original entity), and considers it as a subordinate entity that has complementary function that should have special rules that would be pertinent with depended to others' positions. These rules in Securities market, that is the field of financial institutions, have also special importance. <br />  ارتباط اعمال حقوقی و مسائل تجاری با یکدیگر باعث شکل‌گیری ضوابطی خاص ناظر به هر مسأله‌ای می‌شود. طبعاً برخی از این احکام برگرفته از صبغه اصالی و اختصاصی و بعضی به‌فراخور ویژگی‌های غیراختصاصی یا تبعی هر عمل است. از همین رو شناخت ضوابط برخی نهادها محل تأمل و ابهام واقع شده و به سادگی نمی‌توان قائل به صورتی بود که بر آن تردیدی باقی نماند. یکی از نهادهای منحصربه‌فرد، بازاریابی است. در واقع به سبب تشابه نسبی بازاریابی با نهادهایی از جمله وکالت، عاملی، دلالی و حق‌العمل‌کاری، این تردید ایجاد می‌شود که آن را مصداق یکی از نهادهای مورد اشاره بدانیم. در عین حال، تفاوت‌هایی که میان عمل بازاریابی و هر یک از نهادهای فوق وجود دارد، این رویکرد را تقویت می‌کند که بتوان بازاریابی را به مثابه نهاد مستقلی در عرض نهادهای حقوقی و اقتصادی مشابه قلمداد و بر آن احکام کاملاً اختصاصی جاری نمود. نوشتار حاضر با امعان نظر به کارکرد خاص بازاریابی، این نهاد را از منظر حقوقی بررسی نموده و با تحلیل ابعادی از آن، رویکرد استقلال بازاریابی (به عنوان نهادی اصیل) را رد و آن را به عنوان نهادی تبعی واجد کارکردهایی مکمل می‌داند که متناسب با جایگاه وابسته به غیر، باید با ضوابط اختصاصی همراه باشد. این ضوابط در بازار اوراق بهادار - که بستر فعالیت نهادهای مالی است- نیز اهمیت ویژه‌ای یافته و به دلیل اصالت نقش نهادهای مالی بازار سرمایه، بازاریابی به خدمت این نهادها درآمده و از نظر حقوقی تابعی از آن‌ها می‌باشد. https://pajooheshnameh.itsr.ir/article_43560_e08d2ab0ae7ec234d0c2b146376ac2e2.pdf